architectureplatform

Uluslararası Mimarlık Akademisinin (IAA) her üç yılda bir düzenlediği Dünya Mimarlık Trieanali
12.ci dünya toplantısının sonuncusu Sofya’da yapıldı.  Bu toplantıların çeşitli etkinliklerine 1996 yılından itibaren katılarak projelerimi sundum ve sergiledim. Son toplantı “Interarch 2009” aktiviteleri arasında mimarlık okullarının bitirme  projelerini yarışmaya katılması ve sergilenmesi aktivitesi de yer almaktaydı. Kocaeli Üniversitesi Mimarlık bölümündeki bitirme projesi dersinin yürütücülerinden bir olarak  başarılı buluğum ve  konusu İzmit/Kerpe’de kıyı düzenlemesi olan bitirme projesini yarışmaya önerdim. Uluslar arası jürinin değerlendirmesi sonucu öğrencilerimizden İbrahim Türkeri gümüş madalya, Emre Demirtaş ise onur ödülüne hak kazandılar.

İbrahim Türkeri’nin tasarım teması:Marmara bölgesinde doğal güzellikleriyle öne çıkan Kerpe, turizm açısından çekici bir alan olmasına rağmen yoğun yazlık evler, çöküntü alanlarıyla spekülatif de problem alanıdır. Bunlar söyle sıralayabiliriz; Kerpe’de bütün kıyı yerleşimi ikinci konut istilası durumundadır, iz sürülecek yapay bir çevre mevcut değildir, tek nitelikli bir mimari ürün yoktur, istiladan sonra arta kalmış bir yığın ve meşrulaşmış çevre bulunmaktadır, sürekli tahrip edilen doğal bir çevre ve kıyı vardır.

Kerpe’de ki çöküntü alanının yeniden yorumlanması ve bütününe ait yeni etkiler doğurabilmesi, böylece Kerpe’nin  şirin bir kasaba kimliğinden sıyrılarak kentleşmenin bir aracı olabilmesi ve bu bağlamda buraya yeni program ve kullanıcı profili önermesi, tasarımın amacıdır. Kerpe’ye ulusal ve uluslararsı toplantı, kongre, sergi, su sporları organizasyonlarına ev sahipliği yapabilecek alt ve üst yapının sağlanması, bununla beraber  büyük oteller yapmak yerine, ikinci konutların, konaklama birimlerine dönüştürülmesi, tasarımın temel dayanak noktasıdır. Tasarımı, bu kapsam ve nitelikte ele aldıktan sonra, öncelikle Kerpe’de kıyı sürekliliğin sağlanması amaçlanmıştır.Bu süreklilik boyunca okunabilecek mekansal kurgular oluşturulmuştur.Deniz ile kara, oluşturulan sürekli akslar ve tasarımın geçirgen yapısıyla birbirine dikilmiştir. Tasarım, topoğrafya ve platformların olumlu bir biçimde örtüşmesi, topoğrafyanın sürekliliği ve  yaya hareketinin devamlılığı dikkate alınarak şekillenmiştir.Bu kıyı düzenlenmesi gerçekleştirilirse, bir üst müdahaleye gerek kalmadan, ikinci konutlar kendilerini zorunlu olarak yeniden üreteceklerdir. Bununla birlikte kıyıdaki ilişkiler, kerpe’nin derinliklerinede taşınacaktır.

Emre Demirtaş’ın tasarım teması: Kerpe, hırçın Karadenizin sakinleştirdiği bir kıyı kasabası kimliğiyle önemli bir turizm potansiyeline sahiptir. Burası “ikinci konu”ve plansız yapılaşmadan dolayı  gittikçe doğal dokusunu kaybetmeye başlamıştır.Plansız büyüme nedeniyle merkez diyebileceğimiz nitelikli bir aralık belirlenmemiştir.Alış-veriş, rekreasyon, yeme-içme, sosyal aktiviteler, kentsel akış ve suya ait durumlar birbiri içine geçmiş her biri kendi varlığını besleyecek yeterlikten uzak kalmiştir.

Saçağın taşıyıcısı; zemine değdiği yerlerde topoğrafya, zeminden koptuğunda ise altındaki programın kendisidir. Programlar saçağa dik uzana sokakların akışına göre örgütlenmiştir.Böylece omurga saçak kıyıyla yerleşim birimleri arasında bir duvar değil “bir aralık” olarak karşımıza çıkar. Bu aralık kerpe’nin doğal alanlarına doğru hafifler ve iziyle insanları doğaya yönlendirir. Özellikle kayaların yoğun bulunduğu bölgede doğa sporları aktiviteleri için açık etkinlik saçakları önerilmiştir. Ayrıca Kerpe’nin yüksek  noktasına “ses-ışık ve panometrik manzara1 algısı üzerine deniz fenerinin yeniden yorumlandığı ışık kulesi önerisi getirilmiştir.

Ibrahim Turkeri 1

Ibrahim Turkeri 2

Emre Demirtas 1

Emre Demirtas 2